Hoewel het uiterst zeldzaam is, voorziet het Formule 1-reglement van de FIA in wat er gebeurt als twee of meer coureurs of teams aan het einde van het seizoen exact hetzelfde aantal punten hebben. Dit kan zowel bij de titelstrijd als bij lagere posities voorkomen, en de regels zijn duidelijk omschreven in Artikel 7 van het sportief reglement.
1️⃣ Eerste criterium – aantal overwinningen
Volgens Artikel 7.2(a) gaat de hogere positie naar degene met het grootste aantal eerste plaatsen in races. Dus wie meer races wint, wint de gelijke stand.
2️⃣ Tweede criterium – aantal tweede plaatsen
Indien het aantal overwinningen gelijk is, treedt Artikel 7.2(b) in werking: dan wint degene met het grootste aantal tweede plaatsen.
3️⃣ Derde criterium – aantal derde plaatsen, enz.
Als ook dit geen verschil maakt, kijkt men naar het aantal derde plaatsen, vierde plaatsen, enzovoort (Artikel 7.2(c)), totdat er een winnaar is. In de praktijk zijn deze stappen bijna altijd voldoende om een uitslag te bepalen.
4️⃣ Uitzonderlijk scenario – FIA beslist zelf
Mocht het alsnog tot een volledige gelijke stand komen, kan de FIA een winnaar aanwijzen op basis van criteria die zij passend acht (Artikel 7.2(d)).
💰 Belang voor teams
Deze regels zijn cruciaal voor teams, want eindposities bepalen het prijzengeld. Eén plek hoger kan al miljoenen dollars schelen. Bijvoorbeeld, Sauber en Racing Bulls hebben dankzij sterke prestaties van Nico Hülkenberg en Isack Hadjar een troef in handen tegenover Haas F1 en Aston Martin bij een mogelijke gelijke stand aan het einde van 2025.
📌 Kortom: het F1-reglement zorgt ervoor dat er altijd een eerlijke manier is om een winnaar te bepalen, zelfs in het zeldzame geval van een puntengelijke finish.
