Van valse start naar serieuze titelkandidaat
Voorafgaand aan het NBA-seizoen 2025-26 werden vooral New York Knicks en Cleveland Cavaliers gezien als dé topfavorieten in de Eastern Conference. Maar na een trage seizoensstart bij beide ploegen is het nu vooral New York dat de verwachtingen begint waar te maken.
De Knicks hebben 15 van hun laatste 19 wedstrijden gewonnen, staan tweede in het Oosten en reizen met een top-vier doelsaldo af naar de halve finales van de NBA Cup in Las Vegas.
Emotionele dip na droomstart
Na zeges op zowel de Cavaliers als Boston Celtics leek New York meteen op stoom. Maar drie opeenvolgende nederlagen – plus vier uitverliespartijen op rij – zorgden voor paniek. Was dit echt de ploeg die na 53 jaar eindelijk een einde kon maken aan de titelhonger?
Het antwoord: ja, absoluut. En de recente resultaten tonen waarom.
Mike Brown moderniseert de aanval
Onder nieuw coach Mike Brown is de Knicks-aanval volledig opgeschud. Het tempo ligt nog steeds laag (26e in pace), maar de aanval oogt vernieuwd: meer beweging zonder bal, meer variatie en minder voorspelbaarheid dan onder Tom Thibodeau.
Brown heeft geen Domantas Sabonis als spelmaker zoals in Sacramento, maar verhoogde het aantal dribble handoffs en creëerde meer open spot-up schoten – vooral vanaf de hoeken, waar New York zelfs de competitie aanvoert in frequentie.
Het gevolg:
- Van 27e naar 5e in driepuntpogingen per wedstrijd
- Minder midrange (van 12e naar 24e)
- Een stijging van de aanvalsefficiëntie van 5e naar 3e
Het fundament is volgens Brown sterker dan ooit.
“We hadden veel blessures in de preseason, waardoor ik geen goed gevoel had bij het team. Toen ik dat wel kreeg, werd de groep ook comfortabeler,” zei Brown na de zege op Toronto.
Aanpassingsvermogen als nieuw wapen
Brown toont ook meer flexibiliteit tijdens wedstrijden. Tegen Toronto had zijn team moeite met de agressieve verdediging, totdat hij ingreep.
“We zeiden: vergeet de play-calls. Als ze je onder druk zetten, val aan. Drive. Als je twee verdedigers trekt, kick hem eruit. En anders: zet een hoge screen en val die druk aan.”
Brunson blijft de motor
Superster Jalen Brunson is opnieuw fenomenaal met 28,3 punten en 6,3 assists bij 60% true shooting. Dankzij Browns systeem hoeft hij minder zware aanvallen te creëren, wat hem op lange termijn fitter moet houden.
Samen met Karl-Anthony Towns, die voor spacing zorgt, en de tweeweegtops van OG Anunoby en een herboren Mikal Bridges, heeft Brunson eindelijk een kern om op te vertrouwen.
Josh Hart ontketent de ommekeer
Maar de echte X-factor is Josh Hart. Sinds zijn terugkeer in de basisopstelling (24 november) hebben de Knicks 8 van 9 wedstrijden gewonnen en vormt de line-up Brunson–Bridges–Anunoby–Towns–Hart de beste van de NBA.
Hart levert als starter:
- 16.4 punten
- 9.6 rebounds
- 5.7 assists
- 2 steals
En vooral: hij schiet 39,8% van drie, een enorme sprong tegenover zijn 32% in eerdere seizoenen.
“Het is essentieel een shooting coach dagelijks beschikbaar te hebben,” zei Hart over de samenwerking met Peter Patton.
“Nu kan ik elke dag aan mijn mechaniek werken, al is het maar een beetje. Het draait om herhaling.”
Bench moet nog volgen
Zodra shooters Miles McBride en Landry Shamet terugkeren, moet ook de bank meer stabiliteit brengen. Niet alles is perfect:
- Towns blijft soms fouten maken in cruciale momenten
- Mitchell Robinson kan in crunch time van het veld worden gespeeld door zijn free-throw struggles
- Jordan Clarkson en Guerschon Yabusele leveren nog geen echte meerwaarde
Maar ondanks die minpunten: New York oogt als een échte eliteploeg.
Brown: ‘We hebben nog veel ruimte om te groeien’
Brown blijft ambitieus:
“Ik weet dat het gek klinkt, maar we hebben nog veel ruimte om te groeien aan beide kanten van de vloer. Het wordt interessant als we daar raken.”
Voor de rest van het Oosten is “interessant” wellicht niet het juiste woord.
“Beangstigend” komt dichter in de buurt.
