Bijna exact een jaar geleden verloor Arsenal met 1-0 van Inter in de Champions League — een wedstrijd waarin de Londenaren domineerden, maar niet wisten te scoren. Nu, twaalf maanden later, verlaat de ploeg van Mikel Arteta Praag met een overtuigende 3-0-zege op Slavia, dankzij doelpunten van Bukayo Saka en Mikel Merino. Twee resultaten die duidelijk maken hoezeer deze Arsenal-ploeg is gegroeid in slechts 363 dagen.
Van kwetsbaar naar volwassen topteam
Waar Arsenal een jaar geleden nog moeite had om weerstand te bieden tegen topdruk, lieten ze in het kolkende Fortuna Arena zien dat ze inmiddels weten hoe ze zulke situaties moeten overleven. Ondanks de hoge druk van Slavia en het fanatieke thuispubliek kwam de ploeg nauwelijks in de problemen — en dat met een deels geroteerd elftal.
Slavia is uiteraard geen Inter, maar het contrast met die nederlaag in Milaan blijft opvallend. Van het elftal dat toen startte, stonden er dit keer zeven dezelfde spelers in de basis. Het verschil zat hem in de uitvoering: volwassenheid, balans en efficiëntie.
Diepte en balans in de selectie
Arteta koos voor Ethan Nwaneri en Christian Nørgaard in de basis, die samen met Declan Rice het middenveld vormden. Beide invallers maakten indruk en bewezen dat Arsenal intussen de breedte heeft die het vorig seizoen nog ontbeerde.
“We bouwen stap voor stap een ploeg die kan presteren, ongeacht wie er speelt,” zei Arteta voorafgaand aan de wedstrijd.
De afwezigheid van Viktor Gyökeres, die met een spierblessure uitviel in het weekend, leek vooraf een zorg, maar Mikel Merino nam zijn rol overtuigend over. Met een koelbloedige afronding vroeg in de tweede helft bewees hij opnieuw zijn waarde.
Een ondoordringbare defensie
De basis van Arsenals succes ligt echter achterin. De Londenaren hielden in Praag hun achtste clean sheet op rij, met Gabriel en William Saliba als onwrikbaar duo in het hart van de verdediging. Ze lieten nauwelijks iets toe en zijn zelf gevaarlijk bij standaardsituaties — een wapen dat steeds belangrijker wordt in hun spel.
Een elftal in balans en vol vertrouwen
Deze kern van spelers speelt inmiddels het derde seizoen samen onder Arteta, en dat is te merken. De patronen zijn ingesleten, de communicatie is feilloos en de automatismen maken het spel vloeiend. Arsenal oogt als een ploeg die op elk moment kan versnellen — maar het zelden nodig heeft.
Een bijzonder moment was het debuut van Max Dowman, die met 15 jaar en 308 dagen de jongste speler ooit werd in een Champions League-wedstrijd. Zijn korte invalbeurt van 18 minuten leverde geen beslissende actie op, maar was symbolisch voor de toekomstvisie van Arsenal: jong, ambitieus en klaar voor het hoogste podium.
Titelvorm in de maak
De huidige reeks van Arsenal doet denken aan Liverpool’s dominantie van vorig seizoen: solide, efficiënt en volwassen. Ze winnen zonder altijd op volle snelheid te draaien — precies het soort vorm dat kampioenschappen oplevert.
Het seizoen is nog lang, maar de toon is gezet. Arsenal oogt als een team dat overal voor mee kan doen — in Engeland én daarbuiten.
