Voorzichtig terug op het veld
Tyrese Haliburton stond dit weekend weer op het basketbalveld, maar nog niet om te spelen. De Indiana Pacers-ster, die in juni een gescheurde Achillespees opliep tijdens Game 7 van de NBA Finals, organiseerde zaterdag een jeugd basketbalkamp in Indianapolis. In een beschermende laars liep hij rond tussen de meer dan 300 jonge deelnemers.
Kleine stappen, grote betekenis
Haliburton benadrukte dat hij nog een lange weg te gaan heeft in zijn revalidatie, maar geniet van elke mijlpaal.
“Ik loop nu in mijn boot en kom steeds dichter bij volledig lopen in mijn schoen, dat is spannend,” zei hij. “Elke paar weken is er een nieuwe mijlpaal. Het zijn de kleine overwinningen die nu tellen.”
Hoewel hij nog niet kan rennen of schieten, kon hij wél poseren voor foto’s, interviews geven en de energie van het kamp opsnuiven.
Zware klap in de Finals
De blessure viel precies op het slechtst mogelijke moment: tijdens Game 7 van de NBA Finals. Haliburton zakte naar de grond na een onschuldige beweging, en verliet het veld met hulp, wetende dat een operatie zijn seizoen 2025-26 zou kosten.
“Die avond was verschrikkelijk. Ik zat naast mijn vader in de kleedkamer en wist eigenlijk al wat de diagnose zou zijn,” blikte hij terug.
Revalidatie met Caitlin Clark
Haliburton herstelt samen met Caitlin Clark, de tweevoudig WNBA All-Star van de Indiana Fever, die met een liesblessure langs de kant staat.
“Het is balen dat ze zo lang geblesseerd is, maar we revalideren samen en tillen vaak tegelijk. Het is fijn om elkaar te hebben in dit proces,” zei Haliburton.
Steun van teamgenoten en fans
Binnen de Pacers is inmiddels een soort ‘Achilles-groep’ ontstaan, aangezien ook Isaiah Jackson en James Wiseman vorig seizoen dezelfde blessure opliepen. De steun onderling en de duizenden brieven van fans helpen Haliburton door de zware dagen.
“Soms wil je gewoon je frustratie kwijt, en dat kan bij de jongens die hetzelfde hebben meegemaakt. Dat betekent heel veel,” aldus Haliburton.
Terug naar de kinderen
Voor Haliburton was het mooiste van de dag om oog in oog te staan met jonge fans.
“Kinderen komen naar me toe en zeggen dat ze bij die of die play-offwedstrijd waren. Voor hen ben ik misschien een soort mythisch figuur, maar hier kan ik gewoon met ze lachen en tijd doorbrengen. Dat maakt me gelukkig,” glimlachte hij.
