Wat een nieuwe meesterzet van Tadej Pogacar had moeten worden, draaide zondag uit op een zeldzame nederlaag. In de Amstel Gold Race leek de Sloveense wereldkampioen opnieuw op weg naar een ongenaakbare solozege, maar Mattias Skjelmose en Remco Evenepoel haalden hem bij. In de sprint troefde de Deen Pogacar zelfs verrassend af.
“Ik kraakte bij het laatste stuk tegenwind. Daarom wachtte ik op Skjelmose en Evenepoel en hoopte ik ze te kloppen in de sprint,” verklaarde Pogacar na afloop.
Onwaarschijnlijke achtervolging eindigt in succes
Op de Gulperberg, zo’n 48 kilometer voor de finish, leek het moment daar. Pogacar reed weg bij de concurrentie en leek opnieuw solo te gaan winnen, net zoals eerder dit seizoen in de Strade Bianche en de Ronde van Vlaanderen. Maar in het Zuid-Limburgse heuvellandschap liep het anders.
“Als Tadej aanvalt, rijd je normaal gesproken voor plek twee,” zei een verbaasde Skjelmose na zijn overwinning. “Ik dacht echt niet dat we hem nog zouden inhalen.”
Samen met Evenepoel wist Skjelmose een achterstand van ruim 30 seconden dicht te rijden. Cruciaal was de sterke tegenwind in de laatste veertig kilometer. Waar Pogacar het alleen moest doen, konden de achtervolgers op elkaar rekenen.
Alaphilippe-gooi mislukt, benen blokkeren
Pogacar gaf op zijn persconferentie aan dat hij zichzelf mogelijk overspeeld had door een verkeerde beslissing op de Gulperberg.
“Ik volgde Julian Alaphilippe, want je moet hem nooit onderschatten. Maar hij moest snel lossen, en toen was het opeens niet meer de beste move,” aldus Pogacar met een glimlach.
Uiteindelijk kwam het drietal samen op zes kilometer van de finish. Pogacar gokte op een sprint, maar verloor daarin nipt van de opkomende Skjelmose.
“De finishlijn kwam vijf meter te laat voor mij. Skjelmose had zijn sprint perfect getimed. Maar dit hoort ook bij wielrennen. Het is nooit simpel om te winnen.”
Skjelmose: “Ik gaf mezelf 10 procent kans in de sprint”
Voor Skjelmose, die rijdt voor Lidl-Trek, kwam de zege onverwacht. De jonge Deen liet zich slim meeslepen in de achtervolging en wist op het juiste moment toe te slaan.
“Ik was alleen maar bezig met niet gelost worden. In de achtervolging deed ik 20 procent van het werk, Remco 80 procent. In de sprint gaf ik mezelf 10 procent kans. Maar ik had een goed gevoel.”
Zijn goed getimede versnelling op de Rijksweg tussen Vilt en Berg en Terblijt bracht hem de grootste overwinning uit zijn carrière.
Evenepoel baalt na derde plek, maar klaagt niet
Remco Evenepoel, winnaar van de Brabantse Pijl, finishte als derde. De Belg was na afloop realistisch over zijn kansen.
“Ik heb veel energie verspild na een val op 100 kilometer van de meet. Zonder die val had ik een aanvallendere finale kunnen rijden. Maar dit is koers, ik ga er niet over klagen.”
