⚠️ Ernstiger letsel dan aanvankelijk gedacht
Lindsey Vonn heeft onthuld dat zij na haar zware val tijdens de afdaling op de Olympische Spelen van Milaan-Cortina ternauwernood haar linkerbeen heeft behouden. De Amerikaanse skilegende meldde via Instagram dat haar verwondingen veel ernstiger waren dan de eerder gemelde complexe scheenbeenbreuk.
De 41-jarige ging op 8 februari al na 13 seconden hard onderuit toen ze een poort raakte en van het parcours schoot.
🩸 Compartimentsyndroom bracht been in gevaar
Volgens Vonn ontwikkelde zich na de crash een compartimentsyndroom, een gevaarlijke aandoening waarbij de druk in een spiercompartiment zo hoog oploopt dat de bloedtoevoer wordt afgekneld. Zonder snelle behandeling kan dit leiden tot blijvende schade of zelfs amputatie.
“Als er te veel bloed vast komt te zitten, verplettert het alles,” legde Vonn uit.
🔪 Noodoperatie redde haar been
Orthopedisch chirurg Tom Hackett, werkzaam voor Team USA, voerde een spoed-fasciotomie uit om de druk te verlichten.
“Hij heeft het opengelegd zodat het kon ademen — hij heeft me gered,” aldus Vonn.
Opmerkelijk genoeg was Hackett alleen in Cortina aanwezig omdat Vonn kort vóór de Spelen al haar kruisband (ACL) in dezelfde knie had gescheurd.
🏥 Meerdere operaties en zware revalidatie
Vonn verbleef een week in een ziekenhuis in Treviso, waar zij meerdere operaties onderging. Naast haar zware beenblessure brak ze ook haar rechterenkel en moest ze een bloedtransfusie ondergaan.
De olympisch kampioene is momenteel rolstoelgebonden en werkt stap voor stap richting het gebruik van krukken. Het herstel van haar linkerbeen zal naar verwachting ongeveer een jaar duren, waarna pas de gescheurde ACL kan worden geopereerd.
“Dit is veruit de meest extreme, pijnlijke en uitdagende blessure uit mijn carrière — keer honderd.”
💪 Geen spijt van comeback
Ondanks de zware tegenslag benadrukt Vonn dat ze geen moment spijt heeft van haar terugkeer na zes jaar pensioen.
“Ik had gewild dat het anders was geëindigd, maar ik ga liever strijdend ten onder dan dat ik het niet probeer.”
Ze blijft strijdbaar:
“Het wordt een lange weg. Maar ik blijf vechten.”
