Een selectie vol kwaliteit
Virgil van Dijk. Matthijs de Ligt. Micky van de Ven. Nathan Aké. Jurriën Timber. Denzel Dumfries. Jeremie Frimpong. Frenkie de Jong. Ryan Gravenberch. Tijani Reijnders. Xavi Simons. Cody Gakpo. Zelden had Nederland zoveel kwaliteit in de breedte, vooral in defensie en op het middenveld.
Toch gelooft bijna niemand dat Ronald Koeman deze selectie kan omvormen tot wereldkampioen. Niet door een gebrek aan spelers, maar door de keuzes van de bondscoach.
Eén stap vooruit, twee terug
Na sterke optredens tegen Spanje in de Nations League leek Koeman eindelijk de juiste richting te vinden. Zonder Dumfries, die geblesseerd was, kreeg Frimpong de ruimte om te schitteren en zorgde Geertruida voor balans vanuit de rechtsbackpositie. Oranje oogde dynamisch en modern.
“Ze hielden zich staande tegen het beste team van Europa,” klonk het toen.
Maar zodra Dumfries terugkeerde, gooide Koeman het systeem weer om. Tegen Finland en Polen koos hij opnieuw voor behoudend voetbal. Het leverde resultaat op, maar nauwelijks overtuiging.
Feels like the double pivot of Frenkie & Gravenberch offered a little bit too much circulation outside Poland's defensive block.#NEDPOL pic.twitter.com/j15iEGNUXg
— Between The Posts (@BetweenThePosts) September 4, 2025
Vastgeroest in oude keuzes
Het grootste probleem lijkt Koemans starheid. Tegen Litouwen startte hij met De Vrij en Aké – beiden dertigers en nauwelijks actief dit seizoen – ten koste van de excellerende Timber. Voorin was wederom Wout Weghorst de enige optie achter Memphis Depay, terwijl jonge spitsen als Mexx Meerdink en Emanuel Emegha genegeerd werden.
Die keuzes kwamen Oranje bijna duur te staan: Litouwen, de laagst gerangschikte tegenstander ooit die tegen Nederland scoorde, maakte het Koemans ploeg erg lastig.
143 – Since the introduction of the FIFA rankings in 1992, no country ranked as low as Lithuania (143rd) has ever scored against the Netherlands. Blow. pic.twitter.com/tzTKCaAa3B
— OptaJohan (@OptaJohan) September 7, 2025
Afwachtend beleid
Koeman lijkt nieuwe talenten pas op te nemen als zij zich op clubniveau onmiskenbaar hebben bewezen. Gravenberch kreeg pas een kans nadat hij door Arne Slot bij Liverpool werd omgevormd tot topmiddenvelder. Sem Steijn werd pas opgeroepen nadat hij bij Feyenoord niet alleen uitblonk, maar ook de aanvoerdersband kreeg.
Het proactief ontdekken en inpassen van talent lijkt niet in Koemans DNA te zitten.
Vrees bij de fans
De roep om zijn vertrek wordt steeds groter. Veel fans vrezen dat deze gouden generatie verkwist zal worden door een bondscoach die ‘niet slecht genoeg’ is om ontslagen te worden, maar ‘niet goed genoeg’ om echt succes te behalen.
Met overwinningen op Malta, Finland en Litouwen ligt plaatsing voor het WK in Noord-Amerika binnen handbereik. Maar de vraag blijft: wat kan Koeman met deze ploeg zodra het echte werk begint?

