Een finale vóór de finale?
Vandaag staat er een absolute kraker op het programma in de halve finales van het EK voor vrouwen: Spanje tegen Duitsland. Twee grootmachten met compleet verschillende toernooihistorie, maar allebei met indrukwekkende vorm. Spanje jaagt op haar eerste EK-finale ooit, terwijl Duitsland al negen finales speelde — en er acht won.
Geschiedenis steunt Duitsland
De historische balans slaat duidelijk uit in het voordeel van Duitsland. In de laatste acht ontmoetingen tussen beide landen verloor Duitsland geen enkele keer (5 zeges, 3 gelijke spelen) en met een doelpuntensaldo van 18-3 is dat overwicht fors.
Spanje wist in de laatste vijf duels tegen Duitsland slechts één keer te scoren, en bleef in vier daarvan zelfs helemaal droog staan.
Daarbovenop komt Duitsland’s indrukwekkende track record in halve finales: van de 10 keer dat ze een EK-halve finale speelden, bereikten ze negen keer de finale. Alleen in 1993 ging het mis (na strafschoppen tegen Italië).
Vorm van Spanje is angstaanjagend
Spanje is in bloedvorm. De ploeg van Montse Tomé won 12 van haar laatste 13 interlands, scoorde daarin minstens drie goals in 10 wedstrijden, en versloeg in dit toernooi onder andere ook gastland Zwitserland (2-0) — al werden daar ook nog eens twee strafschoppen gemist.
Met spelers als Esther González (vier goals), Claudia Pina (twee goals, twee assists) en Alexia Putellas (drie goals) lijkt Spanje offensief nauwelijks af te stoppen.
Blessures en schorsingen raken beide ploegen
Beide teams missen sleutelspelers in deze halve finale:
- Duitsland moet het doen zonder:
- Kathrin Hendrich (rood)
- Sjoeke Nüsken (twee keer geel)
- Giulia Gwinn (ernstige knieblessure)
- Sarai Linder (gescheurde enkelbanden)
- Spanje mist:
- Laia Aleixandri (twee keer geel)
Spanning, vermoeidheid en tactiek
De Duitse zege op Frankrijk in de kwartfinale was zwaar bevochten, zeker omdat ze lange tijd met een vrouw minder speelden. Die inspanning kan de ploeg nu opbreken, vooral tegen een Spaanse selectie die meer dan 70% balbezit nastreeft en de tegenstander constant onder druk zet.
Duitsland zou kunnen kiezen voor een 4-1-4-1-formatie met lage blokken en veel nadruk op counters, om de dreiging van Bonmatí, Putellas en González te neutraliseren.
Conclusie: wie wint de titanenstrijd?
Het wordt een duel waarin het collectief, de energie en mentale weerbaarheid beslissend zullen zijn. Kan Duitsland haar ervaring en efficiëntie opnieuw inzetten om een jong en hongerig Spanje te temmen? Of schrijft Spanje eindelijk EK-geschiedenis met een finaleplaats?
