In het hart van Indianapolis groeit niet alleen een basketbalteam uit tot kampioenskandidaat — er groeit ook een unieke band tussen twee supersterren: Tyrese Haliburton en Caitlin Clark.
Twee supersterren, één groepschat
Toen Haliburton in Game 1 van de Eastern Conference Finals een cruciale buzzerbeater scoorde in Madison Square Garden, barstten de felicitaties los. Maar de enige berichten waar hij écht op zat te wachten, kwamen uit een exclusieve groepschat: met zijn vriendin Jade Jones, Caitlin Clark en haar vriend Connor McCaffery.
“We praten 24/7,” zegt Haliburton.
“Ze gaat door veel heen. Op haar staat veel meer druk dan op mij.”
De vriendschap tussen Haliburton en Clark is allesbehalve oppervlakkig. Ze delen niet alleen het podium in hun respectievelijke competities, maar ook de mentale last die met sterrenstatus gepaard gaat.
Clark springt op de bank bij Haliburtons winnende schoten
Toen Haliburton zijn legendarische Reggie Miller-choke-gebaar maakte na een clutch shot tegen de Knicks, zat Clark in een hotelkamer in Atlanta — volledig in extase.
“Ik heb een video van mijn reactie, maar die ga ik voorlopig niemand laten zien,” lachte Clark.
“Ik vloek er te veel in.”
Ze heeft bijna al zijn gamewinners dit seizoen gefilmd. Alleen die tegen OKC miste ze — ze zat op dat moment op FaceTime met haar teamgenoten.
Wederzijdse steun: ‘Shoot it!’ vs. ‘Pas beter op die bal!’
Haliburton en Clark pushen elkaar continu, ook als het even wat minder gaat. Toen Clark voor het eerst sinds college geen driepunter raak schoot, zocht ze steun bij Haliburton.
“Hoe krijg jij de bal in je handen als teams je fullcourt oppakken?” vroeg ze hem.
Haliburtons advies: wees agressief, wacht niet op de bal, forceer zelf kansen. Tijdens Game 3 tegen OKC riep Clark letterlijk vanaf courtside:
“Shoot it! Shoot it! Je bent open!”
Indiana is inmiddels 8-0 in thuiswedstrijden waar Clark aanwezig is.
“Iedereen maakt me daar wel op attent, mocht ik het zelf vergeten zijn,” grijnst Haliburton.
Een band die begon bij… een hekel aan Iowa
De vriendschap begon via Clark’s vriend Connor McCaffery, die als intern bij de Pacers werkte. Haliburton had gespeeld tegen McCaffery in college, maar weigerde Clark te steunen zolang ze bij Iowa zat.
“Ik ben van Iowa State. Ik ging echt niet juichen voor Iowa,” grapte hij.
Pas toen Clark naar Indiana kwam, viel alles samen. Inmiddels delen ze diners, wedstrijdanalyses en vooral: liefde voor het spel.
Van AAU-meiden tot WNBA-seizoenkaarten
Haliburton is al lang een fan van het vrouwenbasketbal. Zijn vader coachte meisjesbasketbal en Haliburton zelf leidt een AAU-team. Toen Clark arriveerde bij de Fever, moest hij zelfs seizoenkaarten kopen om bij haar wedstrijden te kunnen zijn — zó populair is ze geworden.
“Vroeger zaten er 4.000 man. Nu ruim 17.000,” zegt Haliburton.
“Maar ik kom al kijken sinds ik hier speel. Ik hou van basketbal, zeker het vrouwenspel.”
Zelfs vóór Clark’s komst stuurde hij Fever-GM Kelly Krauskopf suggesties over draft picks uit het collegebasketbal.
“Ty kende alle speelsters,” bevestigt Krauskopf.
“Hij volgde het vrouwenbasketbal op de voet.”
Haliburton als voorbeeld voor Clark – en andersom
Clark kijkt op naar Haliburtons balbehandeling — hij leidde de NBA met een ongelooflijke assist-to-turnover ratio van 5.6. Clark daarentegen leidde vorig seizoen de WNBA in turnovers.
“Als ik tien turnovers heb, stuurt hij: ‘Nice triple-double,’” lacht Clark.
Ze motiveren elkaar, maar blijven ook kritisch.
“Basketbal is een genderloos taal,” zegt Haliburton.
“We houden allebei gewoon van het spel.”
