Sidney Crosby, de aanvoerder van Team Canada, was de eerste die de 4 Nations Face-Off-trofee in de lucht hield. De 36-jarige legende vierde de overwinning donderdagavond in het TD Garden met een luide kreet, voordat hij de zilveren beker doorgaf aan Brad Marchand en Drew Doughty.
Daarna was het de beurt aan supersterren Nathan MacKinnon en Connor McDavid.
Het was McDavid die de wedstrijd besliste in overtime met de gouden goal, waarmee hij Canada een zenuwslopende 3-2 overwinning op de Verenigde Staten bezorgde. Maar opvallend genoeg tilde McDavid de trofee niet boven zijn hoofd – een bewuste keuze van de generatietalent.
“Ik wil dat mijn eerste grote NHL-trofee de Stanley Cup is,” legde hij uit.
Toch draaide dit toernooi niet om de trofee, maar om iets groters. Epische wedstrijden, nationale trots, en de pure essentie van ijshockey.
Canada had iets te bewijzen
Bondscoach Jon Cooper gaf toe dat deze overwinning zwaar woog:
“Dit was geen overwinning voor henzelf. Dit was een overwinning voor 40 miljoen Canadezen. En de spelers wisten dat. Ze hebben afgeleverd.”
Canada had nog iets recht te zetten. In de groepsfase verloor het team met 3-1 van de VS, en de Amerikanen lieten geen kans onbenut om hen uit te dagen. De Tkachuk-broers, Matthew en Brady, waren brutaal in de media:
“Het is onze tijd,” verklaarde Matthew.
De rivaliteit werd nog intenser toen Team USA’s GM Bill Guerin een controversiële gast uitnodigde: Donald Trump. De Amerikaanse president sprak het team toe en suggereerde zelfs dat Canada de “51e staat” zou kunnen worden.
Canada bleef echter gefocust. Met 15 Stanley Cup-winnaars in de selectie en supersterren als McDavid, MacKinnon en Cale Makar, wisten ze dat alleen prestaties op het ijs telden.
Finale: IJshockey in zijn puurste vorm
De wedstrijd had alles: hoge intensiteit, razendsnel spel, harde duels, finesse, en cruciale reddingen. Het was een echte klassieker, waarbij de kleinste fout het verschil kon maken.
De sfeer was ongelooflijk. Het Amerikaanse publiek scandeerde “U-S-A! U-S-A!”, terwijl Canadees doelman Jordan Binnington – berucht in Boston sinds hij hen versloeg in de 2019 Stanley Cup-finale – zich staande hield te midden van provocaties.
Binnington keerde 31 schoten en een stortvloed aan Amerikaanse trash talk af. Met deze prestatie lijkt hij de vaste keuze voor het Olympische team van 2026.
“Binner is een winnaar,” zei Doughty eerder deze week.
McDavid’s winnende goal – op aangeven van Mitch Marner, die zijn eigen ‘Jarome Iginla-moment’ beleefde – zorgde voor een iconische ontknoping.
“Ik heb eigenlijk geen woorden,” zei Crosby achteraf. “McDavid was ongelooflijk.”
VS bewijst zich als ijshockeymacht
Ondanks de nederlaag bewees Team USA dat het een serieuze kracht is in het internationale hockey. Auston Matthews (twee assists), Brady Tkachuk (goal, vijf hits), en Jaccob Slavin (defensieve muur) blonken uit.
De jonge Amerikaanse kern zal in 2026 in Italië nog sterker en ervarener zijn. Dit team wordt een geduchte concurrent voor olympisch goud.
Een legendarisch toernooi, de perfecte climax
De 4 Nations Face-Off was een schot in de roos. Het toernooi domineerde de sportwereld, overschaduwde zelfs het NBA All-Star Weekend, en bracht best-on-best ijshockey eindelijk terug.
Het volgende op de kalender:
- Olympische Spelen 2026 (Italië)
- World Cup of Hockey 2028
De lat ligt nu enorm hoog.
Maar voor Canada was deze avond perfect. Crosby gaf het stokje door aan McDavid. Van de man die in 2010 de gouden goal scoorde, naar de man die het in 2024 herhaalde.
Een nieuw tijdperk in het Canadese ijshockey is begonnen.
